Κ. ΤΖΑΝΑΚΟΥΛΗΣ
Κύριε Υφυπουργέ, κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, από το πρωί ειπώθηκε ότι αυτό το Συνέδριό μας είναι ίσως το πιο κρίσιμο Συνέδριο των τελευταίων δεκαετιών. Δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανένας αυτό, αφού συζητάμε για τη μεγάλη μεταρρύθμιση, μια μεταρρύθμιση, την οποία η Τοπική Αυτοδιοίκηση επιζητούσε εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Είναι μια μεταρρύθμιση, που εγώ δεν θα δίσταζα να την ονομάσω, εφόσον πάει εκεί που όλοι θέλουμε και όπως θέλουμε και μεταρρύθμιση του αιώνα, αφού αλλαγές, οι οποίες έγιναν στις τελευταίες δεκαετίες, με όποια αποτελέσματα, έρχονται τώρα μαζεμένες, αφού μιλούν για κρατική αλλαγή, μιλούν για τους δύο βαθμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, την αιρετή Περιφέρεια και μια σειρά άλλες αλλαγές, όπως και αυτή του εκλογικού νόμου για το Εθνικό Κοινοβούλιο, αφού φαίνεται ότι αυτά πάνε μαζί. Βέβαια, όταν λέμε τέτοια μεγάλα λόγια θα πρέπει και αυτά που θα γίνουν να είναι μεγάλα και να γίνουν με πολύ μεγάλη προσοχή.
Ουσιαστικά αυτό το Συνέδριο, πέραν των άλλων, καλείται να συζητήσει, να διαβουλευτεί, όπως λέει η κυβέρνηση, πάνω στο κείμενο που δόθηκε πριν λίγες ημέρες, στο κείμενο που...........
φέρει το όνομα «Καλλικράτης». Θα μπορούσε κανένας, που έχει μελετήσει αυτό το κείμενο, να κάνει πάρα πολλές παρατηρήσεις και προτάσεις. Όμως από την ομιλία του Προέδρου μας φάνηκε ότι υπάρχουν κάποια σημεία, από τα οποία δεν πρέπει να ξεφύγουμε. Έχοντας κατά νου, καταρχήν, τα κριτήρια που βάλαμε στο Συνέδριο της Κυλλήνης, τα οποία μόνο αυτό το Συνέδριο ή κάποιο άλλο Συνέδριο μπορεί να αλλάξει, θα πρέπει να θυμίσω ότι το πρώτο είναι τα οικονομικά.
Πράγματι αναφέρονται πολλά επιμέρους για τα οικονομικά στο σχέδιο «Καλλικράτης». Όμως από την ομιλία του αγαπητού και πρώην συναδέλφου Υπουργού καταλάβαμε, δεν ξέρω αν εγώ κατάλαβα έτσι, άλλοι κατάλαβαν διαφορετικά, ότι αυτό που λέμε ως πρώτο, τα 330.000.000 του 2009, μάλλον ξεχάστε τα. Αφού υπάρχουν δυσκολίες και όλοι πρέπει να συμβάλουμε, εσείς θα συμβάλετε με αυτά και βλέπουμε και παρακάτω. Γιατί δεν απάντησε ούτε στο ερώτημα που μπήκε, τι θα γίνει με τα 214.000.000, που είναι στο τέλος του μήνα η δεύτερη δόση των παρακρατηθέντων.
Βέβαια, μπαίνουμε στον «Καλλικράτη» με μια σειρά από άλλα οικονομικά, έρχεται και αυτό το ΕΛ.Α.Δ.Α., το οποίο βέβαια μιλά για 4.000.000.000, αλλά σε μια κουβέντα, που κάναμε λίγο πριν βγει ο «Καλλικράτης», μιλούσαμε για 4.000.000.000 στην μεταβατική περίοδο από το 2011-14, μόνο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση Α΄ Βαθμού, ενώ εδώ φαίνεται ότι αυτά θα μοιραστούν και στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση.
Καταλαβαίνει ο καθένας ότι είναι σοβαρότατο το θέμα των οικονομικών, είναι το πρώτιστο. Λέω ότι είναι το πρώτιστο, διότι αγαπητοί συνάδελφοι που μίλησαν εδώ και πρόσκεινται στον χώρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είπαν ότι ο Καποδίστριας, που εγώ δεν το συμμερίζομαι απόλυτα, δεν πέτυχε αυτά που έπρεπε να πετύχει, κυρίως γιατί δεν βοηθήθηκε οικονομικά.
Άρα λοιπόν, όταν λέμε ότι ο Καποδίστριας για δύο λόγους, εκ των οποίων ο κύριος ήταν τα οικονομικά, αυτός που εμπόδισε να πετύχει, όπως όλοι θέλαμε ή τουλάχιστον όσοι πίστευαν σε αυτό, τότε θα πρέπει να είμαστε πάλι πολύ περισσότερο προσεκτικοί για τον «Καλλικράτη».
Έρχομαι στο θέμα γενικότερα της μεταρρύθμισης. Εγώ θα πάω πιο μπροστά, αν θέλετε, από αυτά που αποδέχομαι ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΚΕ και των Συνεδρίων. Εγώ θα έλεγα, μιας και είπα προηγουμένως τη μεγάλη λέξη για τη μεταρρύθμιση του αιώνα, ότι εδώ θα πρέπει να δουλέψουμε από μηδενική βάση. Όταν καταργούνται Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, όταν μιλάμε για όλο αυτό το σύστημα, δεν καταλαβαίνω, γιατί να κάνουμε συνενώσεις Δήμων όπως είναι και να μην πάμε από μηδενική βάση, καταργώντας τα σύνορα των Δήμων, καταργώντας τα σύνορα των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων και γιατί όχι και τα σύνορα των Περιφερειών.
Η μεγάλη μεταρρύθμιση είναι αυτή. Θα ξανακάνουμε σε λίγο; Έχουμε παρατηρήσει πάρα πολλά λάθη, ειπώθηκαν με τα προηγούμενα. Γιατί να μην το κάνουμε; Έχουμε πάρα πολλά παραδείγματα. Δεκάδες συνάδελφοι Δήμαρχοι και όχι μόνο, άνθρωποι που ασχολούνται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν έρθει όλα αυτά τα χρόνια σε εμένα τουλάχιστον και έχουν πει ότι θα ήταν πολύ καλύτερα ένας ορεινός Δήμος να ενωθεί με έναν άλλον ορεινό Δήμο του διπλανού Νομού, παρά με έναν πεδινό του ιδίου Νομού, επειδή είναι μέσα στα όρια. Για να μην αναφερθώ σε παραδείγματα της δικής μας Περιφέρειας, γιατί αυτό δεν αφορά όλους, αλλά νομίζω αυτό ακουμπά όλους.
Βέβαια, χάρηκα που και ο Υπουργός και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και ο κύριος Ασκούνης που εκπροσωπεί και αυτός την παράταξη αυτή, είπε να ξεχάσουμε κομματικά, να ξεχάσουμε κομματικά, να ξεχάσουμε αυτά που έγιναν στον Καποδίστρια. Μας βρίσκουν απόλυτα σύμφωνους. Τα κριτήρια που είπε το ΙΤΑ, τα κριτήρια που είπαμε στην Κυλλήνη, αυτά που λέμε συνεχώς μας βρίσκουν όλους σύμφωνους. Αλλιώς δεν θα κάνουμε μεταρρύθμιση. Αν βάλουμε κάτω, όπως λέω εγώ, έναν κομματικό χάρτη και δεν βάλουμε και γεωφυσικό χάρτη και βάλουμε μόνο έναν κομματικό και τίποτα άλλο, καταλαβαίνετε ότι τα λάθη θα είναι πολύ μεγαλύτερα.
Είναι μεγάλη ευκαιρία, κύριε Υφυπουργέ και επειδή εσείς υπηρετήσατε την Τοπική Αυτοδιοίκηση και ως Νομάρχης, αλλά και στον Α΄ Βαθμό, έχετε ιδίαν αντίληψη, όπως και ο κύριος Υπουργός. Είσαστε δικοί μας άνθρωποι και αυτό είναι ευτύχημα λέμε εμείς. Δεν έχετε, παρά να το αποδείξετε γιατί, ούτως ή άλλως, όλοι εμείς θα μείνουμε στην ιστορία με αυτή τη μεγάλη αλλαγή ο καθένας από τη θέση του.
Έρχομαι σε μερικά άλλα σημεία, που έχουν ιδιαίτερη σημασία. Ειπώθηκε από τον Πρόεδρο το πρωί ότι, αν είναι να γίνουμε υπηρέτες της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, να μένει. Δηλαδή, αν κάνουμε αυτό που κάνουμε με τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, που ούτε λίγο, ούτε πολύ, θα μπορούσα να πω χίλια παραδείγματα, αλλά ένα-δύο έτσι επί τροχάδην, όπως για τις λαϊκές αγορές να πάμε εμείς να σκουπίζουμε, να μαζεύουμε, να κάνουμε, να μαζεύει τα λεφτά η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και ως επαίτες να περνάμε εμείς και να λέμε «δώσε και σε εμάς κάτι», αν είναι να το κάνει η Περιφέρεια, δεν το θέλουμε, δεν θα πάρουμε. Ή τις αρμοδιότητες, αυτό που λέμε. Επιτέλους, το θέμα των αρμοδιοτήτων να ξεκαθαρίσει άπαξ δια παντός, γκρίζες ζώνες και συναρμοδιότητες και λίγο ο ένας, λίγο ο άλλος, λίγο ο παραπέρα, δεν γίνεται.
Να σας πω χαρακτηριστικό παράδειγμα για το ποτάμι της Λάρισας, αυτό που είναι μέσα στη Λάρισα, το κομμάτι του Πηνειού. Έχει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, έχει λίγο ο Δήμος, έχει η Δασική Υπηρεσία, έχει η Περιφέρεια, πάμε και παραπάνω και στο τέλος δεν γίνεται τίποτα.
Θέλουμε να αλλάξουμε τη φάση των φωτεινών σηματοδοτών της Λάρισας και καταφεύγουμε σε Γραφείο του ΥΠΕΧΩΔΕ. Για όλη την Ελλάδα από εκεί περνάμε.
Είναι αυτό κράτος; Όταν μιλάμε για αποκέντρωση και ξεκαθάρισμα αρμοδιοτήτων πρέπει να το εννοούμε. Τα σχολεία τα χτίζει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση σε εμάς, εκτός από μερικούς Δήμους που είναι ο ΟΣΚ, πάμε στα εγκαίνια, μας καλούν, ενίοτε μας δίνουν και τον λόγο να χαιρετήσουμε. Εκείνο που δεν ξεχνούν να μας δώσουν είναι το κλειδί, «Πάρτε το κλειδί και ότι παραλάβατε, παραλάβατε». Ούτε το παραλαμβάνουμε, ούτε μας το δίνουν με παραλαβή. Αυτοί το παραλαμβάνουν και σε εμάς το κλειδί και ότι ήθελε προκύψει και την άλλη ημέρα αρχίζουν τα παρατράγουδα. Τα παράθυρα δεν κλείνουν, η στέγη βάζει νερό. Γιατί δεν κατάλαβα.
Εγώ στον Δήμο μου τόσα χρόνια δεν πέτυχα τεράστιες εκπτώσεις όπως πετυχαίνει η Νομαρχία. Πήγα την άλλη φορά σε ένα σχολείο και λογάριαζα και έβγαινε περίπου 550 € - 600 € το τετραγωνικό. Καλά, τι έχτισαν; Βέβαια σε λίγο άρχισαν τα προβλήματα και όταν μας κάλεσαν στα εγκαίνια και έσταζε η στέγη και έλεγε «Κάντε προς τα πίσω» είπα και στον παλαιότερο Νομάρχη «Κύριε Νομάρχη, τι γίνεται;», λέει «Καλά, θα το συζητήσουμε μετά». Αυτά πρέπει να τελειώνουν άπαξ δια παντός, να ξέρουμε τι γίνεται.
Βέβαια, έρχεται και το θέμα αυτών των γενικών διοικήσεων. Εγώ, κύριε Υφυπουργέ, δεν κατάλαβα. Γιατί επτά; Δεν είδα λεπτομέρειες. Αν είναι να τις κάνετε, για να είναι το μακρύ χέρι της κεντρικής διοίκησης, κάντε όσες είναι και οι Περιφερειακές Διοικήσεις, οι Αυτοδιοικήσεις. Δεκατρείς λέτε; Κάντε δεκατρείς. Δηλαδή, πάλι θα τρέχουμε εδώ και εκεί; Δηλαδή, δύο Περιφέρειες θα έχουν μια γενική διοίκηση και μερικές από αυτές τις αρμοδιότητες και πάλι θα τρέχουμε;
Λέμε εγγύτητα στον πολίτη, λέμε εγγύτητα στις υπηρεσίες. Εγώ έτσι τα καταλαβαίνω. Ξεκάθαρα τα πράγματα. Να ξέρουμε τι έχουμε, να ξέρουμε τι κάνουμε και προς ποιους απευθυνόμαστε.
Πάω και στους ελέγχους. Όλοι λένε, έλεγχο επί ελέγχου και χορτάσαμε από ελέγχους και από την άλλη μεριά αυτές οι περίφημες ανεξάρτητες Αρχές λένε: ότι γίνεται, ότι βαριά κουβέντα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Μα εκατό ελέγχους έχουμε, πάλι παρανομούμε εμείς; Μήπως οι πολλοί έλεγχοι οδηγούν αλλού; Μήπως αυτοί οι ανεξάρτητοι, που δεν αγγίζονται από κανέναν, ξεκινούν, μας βρήκαν ως εύκολη λεία; Το έχω πει πολλές φορές στο Διοικητικό Συμβούλιο κύριε Πρόεδρε. Κάποτε πρέπει να αντιδράσουμε. Άμα τη ανακοινώσει, δεν ξέρω πως λέγεται ο καθένας από αυτούς, για όλα εμείς φταίμε σε αυτή την κοινωνία; Όλα η Τοπική Αυτοδιοίκηση τα κάνει τα στραβά; Κανένας άλλος;
Θα πρέπει και εμείς να υπερασπιστούμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Είναι αυτή που εμπιστεύεται περισσότερο από κάθε άλλη ο πολίτης σήμερα. Μας έχει απόλυτη εμπιστοσύνη, γιατί εμάς βλέπει. Το έχω δει σε μερικά τραγικά γεγονότα. Περνούσαν όλα τα επίπεδα της Διοίκησης, μιλούσαν επάνω, οι άλλοι πολίτες δεν ενδιαφέρονταν. Μόλις έβγαινε η Τοπική Αυτοδιοίκηση έπεφταν όλοι επάνω, γιατί αυτός ήταν εκεί να προσφέρει τις όποιες υπηρεσίες. Οι άλλοι χαιρετούσαν, εξέφραζαν, αν ήταν τραγικό το γεγονός, τη λύπη τους και έφευγαν.
Έλεγα λοιπόν ότι θα πρέπει να περιορίσουμε τους ελέγχους, γιατί είναι καλύτερα τα πράγματα. Ή υπάρχει εμπιστοσύνη ή δεν υπάρχει.
Τελειώνω με το εκλογικό, μιας και αναφέρεται και πως θα γίνουν κιόλας και οι εκλογές. Εγώ είμαι σε έναν Δήμο από τους οκτώ της Ελλάδας, που έχει Διαμερίσματα. Λέει λοιπόν το πρόγραμμα ότι θα ψηφίζονται μόνο από τους εκλογείς του Διαμερίσματος. Δεν νομίζω ότι είναι ότι το καλύτερο για τους οκτώ Δήμους. Κύριε Ασκούνη, στην ίδια κατηγορία είσαστε και εσείς. Δηλαδή, καταργούμε τους διαμερισματικούς και οι Σύμβουλοι θα είναι μόνο από τα Διαμερίσματα; Δεν αναφέρεται πουθενά. Δεν είναι σωστό αυτό.
Όπως και το άλλο που λέτε για την αναλογικότητα, εγώ να σας πω ότι μπαίνει σε έναν άλλον, ενώνονται, ψηφίζεται μόνο από τους εκλογείς του Δήμου του, λέει για την αναλογικότητα. Ο Δήμος έχει πέντε χωριά, να πω απλά, το ένα είναι μεγάλο. Όλοι θα βγαίνουν από το μεγάλο. Χρειάζεται σκέψη για να υπάρχει αναλογικότητα. Ας βγαίνουν και με λιγότερους ψήφους, να υπάρχει αναλογικότητα, εγώ το δέχομαι, να εκφράζονται όλες οι δυνάμεις. Όμως όχι έτσι. Αυτό είναι μεγάλο λάθος.
Βέβαια με τις συνενώσεις εγώ είμαι από αυτούς που πιστεύω ότι πρέπει να μην χαθεί και ο όρος Κοινότητα. Πρέπει να το δούμε. Μην καταργηθούν αυτόματα όλες οι Κοινότητες, οι 124 Κοινότητες που υπάρχουν. Θα πρέπει να το δούμε. Όπως βάζετε το θέμα το νησιωτικό, όπως βάζετε το ορεινό, πρέπει να δούμε και αυτό το θέμα.
Αν λοιπόν πάμε σε όλα αυτά και φτάσουμε σε ένα Συνέδριο, που θα πούμε τα δέκα κριτήρια του Συνέδριου των Αθηνών, ως βασική προϋπόθεση για τη μεγάλη αυτή μεταρρύθμιση, τότε θα είμαστε κοντά και νομίζω ότι όλοι από κοινού μπορούμε να πετύχουμε αυτό τον μεγάλο στόχο.
Σας ευχαριστώ πολύ.
