Στήριζαν πάντα τα ήθη και τα έθιμα του τόπου και δεν ήθελαν ένα πανηγύρι απλά για να.... συγκεντρώσουν χρήματα.
Ο κάθε τόπος έχει την δική του παράδοση στην μουσική, την δική του παράδοση σε φαγητά και όχι μόνο, την δική του παράδοση στα κρασιά, αλλά στις μέρες μας όλα αυτά έδωσαν την θέση τους, από τον Βορρά μέχρι τον Νότο, στο τυποποιημένο σουβλάκι, στην φιάλη ουίσκι, στο Χαρά, τον Ματθαίο, την Γωγώ, τον Ζαφείρη και πολλούς άλλους, οι οποίοι θα πάρουν το μεγαλύτερο μέρος των εισπράξεων από το πανηγύρι.
Φυσικά εκεί θα πάνε και αυτοδιοικητικοί και πολιτικοί για τις γνωστές και ανούσιες χειραψίες.
Αλήθεια τι θα κερδίσει ο τόπος από αυτό το πανηγύρι;
Δεν θα έχουμε στο τραπέζι προϊόντα του τόπου, δεν θα δούμε να χορεύουν νέες και νέοι του χωριού και δεν θα έχουμε ένα τραπέζι με τον Πρόεδρο τον Παππά, τον αστυνόμο, τον δάσκαλο και τον γιατρό, αλλά πολλά τραπέζια με αυτοδιοικητικούς και πολιτικούς.
