- Τον πάω και ως προπονητή και ως άνθρωπο, αλλά στο ποδόσφαιρο, χωρίς να το θέλω, ούτε και ο ίδιος φαντάζομαι, δεν βρεθήκαμε στην ίδια πλευρά, εκτός από μία φορά.
Η πρώτη φορά ήταν όταν ήταν προπονητής στην Θήβα και η οποία διεκδίκησε την άνοδο, αλλά την κέρδισε ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΨΑΧΝΩΝ.
Μια ακόμη φορά ήταν ως προπονητής του ΛΗΛΑ και διεκδίκησε το πρωτάθλημα το οποίο έχασε από την Ερέτρια.
Δεν θα ξεχάσω πάντως την χρονιά που ήταν στον ΑΟ ΧΑΛΚΙΣ και η ομάδα πήγε στα μπαράζ για να πάρει την/// άνοδο.
Τότε ήταν η εποχή που διεκδικούσε την άνοδο και η ΘΗΒΑ.
Τότε ήταν που ο πρόεδρος της ομάδας πριν τελειώσει το πρωτάθλημα, έλεγε σε άλλους πως αν με βρει θα με γα....ει!!!!!
Είχα αποφασίσει να τον αφήσω να πέσει στον λάκκο με τα φίδια γιατί ήξερα το παρασκήνιο και ποια ομάδα θα έσπρωχναν ακόμη και τοπικά μέσα της Εύβοιας.
Τότε δέχθηκα ένα τηλεφώνημα, από τον πρόεδρο της ΕΠΣΕ κύριο Γιάννη Παπακωνσταντίνου, ο οποίος μου είπε: "Θέλω να τ΄ αφήσεις όλα στην άκρη και να βοηθήσεις όπως μπορείς, ώστε να ανέβει ο ΑΟ ΧΑΛΚΙΣ στην Γ΄ ΕΘΝΙΚΗ"
Του είπα πως ο φίλος του λέει πολλά αλλά τον βάζω στην άκρη και θα κάνω ότι μπορώ και το έκανα.
Επικοινώνησα με τον κ. Δημήτρη Ζώμα ιδιοκτήτη του ΡΑΔΙΟ ΕΥΒΟΙΑ 104,1 του είπα αν θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι ραδιοφωνικά και ως φανατικός του ΑΟ ΧΑΛΚΙΣ είπε αμέσως ΝΑΙ.
Δεν έχει σημασία αν δεν λέμε ούτε καλημέρα εδώ και χρόνια, αλλά πρέπει να αναφέρω τον κύριο Βασίλη Χατζή ο οποίος πήγαινε στα γήπεδα για να μεταδίδει τους αγώνες και ο οποίος δέχθηκε επίθεση από παράγοντες της Θήβας οι οποίοι τον κυνηγούσαν μέσα στο γήπεδο γιατί τους πονούσε το ΡΑΔΙΟ ΕΥΒΟΙΑ που στήριζε δυνατά τον ΑΟ ΧΑΛΚΙΣ.
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά, εκτός από αυτά που συνέβησαν στο Καρπενήσι και τα γνωρίζουν ελάχιστοι, αλλά τα γνωρίζουν.
Το ότι έκανα το έκανα για τον ΑΟ ΧΑΛΚΙΣ και το είχα κάνει και στο παρελθόν.
Ο Γιώργος Λάμπρου τώρα και πάλι στον ΑΟ ΧΑΛΚΙΣ και στην ομάδα, μέσα ή έξω από την διοίκηση, πρόσωπα εκείνης της εποχής τα οποία και πάλι δείχνουν μια απίστευτη συμπεριφορά απέναντί μου, αλλά ειλικρινά το θέμα δεν μ΄ απασχολεί.
Θα κριθούμε όλες και όλοι στο τέλος.
Γιώργο Λάμπρου σου εύχομαι τα καλύτερα.
