Σαν διοίκηση θέλουμε να αποφεύγουμε να κάνουμε δημόσια κρίσεις και να αναφερόμαστε σε θέματα διαιτησίας, ωστόσο, κάποιες φορές οι περιστάσεις το απαιτούν. Και όπως έχει αποδειχθεί στα δύο αυτά χρόνια που ο Λήλας Βασιλικού έχει επιστρέψει στην Α’ ΕΠΣΕ, το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή έχουμε επιλέξει μία πιο ήπια προσέγγιση, εκλαμβάνεται σαν αδυναμία.
Οι αποφάσεις της διαιτησίας ήταν αυτές που στέρησαν από την ομάδα μας να... διεκδικήσει το καλύτερο που μπορούσε και στο σημερινό ματς με τον Ταμυναϊκό. Ο αντίπαλος έκανε κάποια σκληρά φάουλ που δεν τιμωρήθηκαν όπως έπρεπε ενώ διαμαρτυρόμαστε και για μη καταλογισμό πέναλτι (στο πρώτο ημίχρονο σε τράβηγμα στην περιοχή).
Όταν είναι προαπαιτούμενο για τη διεξαγωγή ενός αγώνα το να πληρωθούν πρώτα τα έξοδα των διαιτητών, σε ένα πρωτάθλημα που είναι ερασιτεχνικό και οι ομάδες δεν έχουν έσοδα, το λιγότερο που περιμένουνε είναι να το σέβονται.
Δεν ζητήσαμε ποτέ τίποτα περισσότερο και φυσικά τίποτα λιγότερο από ότι αξίζουμε στο γήπεδο. Απλώς είναι τελείως διαφορετικό να μην παίρνεις κάποιο αποτέλεσμα γιατί δεν το αξίζεις και άλλο γιατί οι αποφάσεις των αρχόντων του αγώνα, για τον Α ή το Β λόγο, δεν ήταν οι σωστές.